Voorst 1 - Doetinchem 1

T. Voorst 1........... 1873 - Doetinchem 1...... 1972 5-3
1. Michiel Jansen..... 1915 - Theo Goossen...... 2004 1-0
2. Rudy Bloemhard..... 2051 - Henk Riepma....... 2001 1-0
3. Lûtsen Dooper...... 1892 - Marino Kuper...... 2069 rem
4. Jeroen Bosch....... 1926 - Henry Veneman..... 2064 rem
5. Marcel Kraaijkamp.. 1846 - Roel Evertse...... 1892 rem
6. Paul Tulfer........ 1856 - Sander van Vught.. 1909 rem
7. Jacques Kuiper..... 1791 - Cees Nederkoorn... 1924 rem
8. Henri Jansen....... 1705 - Marius van Hal.... 1909 rem

De laatste ronde in de OSBO Promotieklasse werd gezamenlijk in Denksportcentrum-Zuid in Apeldoorn gespeeld. Gezellig, maar vooral prettig voor de vier Apeldoornse schakers van Voorst. Vooraf was de opdracht duidelijk. Als we alles min of meer in eigen hand wilden houden moesten we winnen van Doetinchem 1. Er konden nog maximaal vier OSBO-teams uit de landelijke competitie degraderen. In het slechtste geval zouden we ook bij een kleine overwinning degraderen, en in het gunstigste geval zouden we al veilig zijn. Helaas voor ons kwam Doetinchem voor het eerst dit seizoen in volle oorlogssterkte opdraven. Met gemiddeld 100 ratingpunten minder voor ons zou het geen gemakkelijke middag gaan worden. Na een uurtje of drie zag het er dan ook niet zo gunstig uit voor Voorst. Ik stond goed, maar Michiel, Lûtsen, Marcel, Paul en Jacques stonden duidelijk slechter.

Mijn tegenstander speelde, ondanks dat hij zwart had en zijn koning nog in het midden had staan, zeer agressief. Dat kon zijn stelling niet hebben. Toen hij ook nog een pion weggaf, was het snel gedaan (1-0).

Marcel Kraaijkamp kwam niet goed te staan. Hij had een gezellig avondje niet helemaal goed verteerd en zat nogal brak achter het bord. Hoewel hij later toch helemaal terug kwam in de partij, besloot hij toch met remise genoegen te nemen (1½-½).

Jacques Kuiper had in de opening een pion geofferd, maar niet het juiste tegenspel gevonden. Van compensatie was geen sprake meer, en tijd had hij ook niet zo veel meer. Maar ineens gaf zijn tegenstander de pion weer terug. Schrok daar zo van dat meteen daarna remise werd overeengekomen. Deze twee meevallers waren pas het begin van een verdere opleving van de Voorstenaren (2-1).

Henri Jansen zorgde daarna voor een beangrijk halfje. Alles was dichtgeschoven en geen van beide spelers kon verderkomen. Het zou zomaar kunnen zijn dat er geen enkel stuk is geruild. Zijn tegenstander torste 200 ratingpunten meer mee, dus een prima prestatie van onze voorzitter (2½-1½).

Waar ik aanvankelijk een 6 - 2 nederlaag verwachtte, zag het er ineens veel gunstiger uit. Ik had Michiel Jansen aan het eerste bord gezet, in de hoop dat hij daardoor inspiratie zou krijgen door met een indrukwekkende zege een goed voorbeeld te stellen aan zijn teamgenoten. Dat had hij al een paar keer eerder geflikt. Maar dat kwam er aanvankelijk niet helemaal uit. Zijn patent-drie-rijensysteem kwam niet goed uit de verf en hij verloor een pion. Optisch zag het er fantastisch uit voor zijn tegenstander, maar het was niet eenvoudig om het snel te winnen. Ondanks weinig tijd beet Michiel zich vast in de stelling en kon zoveel tegendreigingen creëren (met enige medewerking van zijn opponent), dat hij vlak na de 40e zet ineens gewonnen stond. Het resterende eindspel kon vervolgens zonder problemen naar winst worden gevoerd (3½-1½).

We hadden toen nog één bordpuntje nodig om zeker te zijn van lijfsbehoud in de Promotieklasse. En dat ging er ook aankomen. Lûtsen Dooper was eerder een pion kwijtgeraakt, maar was erin geslaagd om deze weer terug te winnen. Daarna stond een totaal gelijk toreneindspel op het bord dat geen van beide spelers nog kansen bood (4-2).

Jeroen Bosch speelde ook sterk tegen de op papier sterkste tegenstander. Hij kon het helaas net niet winnen, maar het scheelde niet veel. Hij bracht wel het tweede matchpunt naar Voorst (4½-2½).

Paul Tulfer maakte daarna het feest compleet door een verloren stelling met taai spel toch nog remise te houden. Daarmee was een ruime 5-3 overwinning een feit. Ik wist natuurlijk dat we sterker zijn dan onze ratings en plaats op de ranglijst deed vermoeden, maar het is toch knap dat het er deze keer, toen wij wisten dat het echt moest, daadwerkelijk uitkwam. Met veel inzet werden slechte stellingen remise gehouden. Dat geeft goede hoop voor volgend seizoen.

Het was een spannende middag, prima georganiseerd door De Schaakmaat met hulp van wedstrijdleider Huub Blom.

Ik kreeg een fles wijn van de organisatie omdat ik met 7 uit 9 een van de topscorers was. Daarmee eindigde ik op een gedeeld derde plaats. Topscorers werden Nick Mulder (7½-9) en Jaap Amesz (7½-8). Vooral laatstgenoemde viel op door de bescheiden wijze waarop hij zijn fles bier in ontvangst nam. Ik had eigenlijk 8 uit 9 moeten scoren en de eerste plaats opeisen in het topscorers-klassement. Jullie vragen je wellicht af waarom ik in de vorige ronde geen verslagje op de website heb gezet, hoewel het sterke SMB 1 toch knap op 4-4 werd gehouden. Dat kwam door deze stelling:

Hier is het natuurlijk helemaal uit. Ik sta twee pionnen voor, wit heeft geen enkel tegenspel en, o ja, op de volgende zet win ik de toren op h2. Met mijn gedachten zat ik alleen nog maar bij de andere nog overgebleven partijen. We gingen immers winnen van het sterke SMB 1 en daarmee zouden we een zeer goede stap zetten in de richting van lijfsbehoud. Maar zie hoe het verder ging: 30.Kf1 Kh8?? Geeft de winst natuurlijk nog niet weg, maar is al een teken aan de wand. 31.Df2 Dxf4 Daar is de derde pion. 32. Th4 Df5 33.Ke1 Tg8 OK, weliswaar niet de toren gewonnen, maar toch de g-lijn ingepikt. 34.Dh2 Dg5 Deze zet is zo lachwekkend slecht dat ik hem niet eens beloon met een reeks vraagtekens. Het simpele 34...h5 laat wit kansloos. 35.Txh7#. Op zo'n manier verliezen is natuurlijk niet zo heel leuk, maar het eerste dat mijn tegenstander deed was zijn vuist ballen en hard YESSSSSS!!! roepen. Als hij de partij van zijn leven had gespeeld, had ik dat nog wel kunnen begrijpen, maar dat was (hopelijk voor hem) toch niet echt het geval. Ondanks deze kortsluiting konden we toch nog een matchpuntje pakken tegen SMB. Henri kon net niet winnen, anders was het alsnog gelukt. Gelukkig heb ik deze partij al bijna verdrongen en zijn we daardoor niet gedegradeerd.

We begonnen dit seizoen met drie nederlagen. En dat was niet eens tegen de sterkste teams uit onze poule. Natuurlijk is het een groot gemis dat Sven niet meer bij ons speelt. Met 6½ uit 8 aan het eerste bord had hij vorig seizoen een groot aandeel in ons sterke optreden. Maar dat was niet de enig reden van het zwakke spel. De meeste spelers speelden duidelijk onder hun niveau. In de vierde ronde konden we eindelijk de eerste twee matchpunten laten noteren tegen degradatiekandidaat ASV 5. Maar meteen daarna volgde een ontnuchterende nederlaag tegen ASV 4. Vanaf de wedstrijd tegen De Schaakmaat 1 ging het echter beter. Voor het eerst in het seizoen kwamen ze met een sterk team opzetten, waardoor we op papier zo'n beetje gelijkwaardig waren qua rating. We wonnen echter overtuigend met 5½-2½, waarna we weer mochten hopen op betere tijden. De volgende ronde werd koploper VDS 1 met dezelfde cijfers teruggewezen en toen kregen we helemaal het gevoel dat er nog van alles mogelijk was. In de achtste ronde hielden we SMB 1 op 4-4, wellicht mede doordat hun sterkste speler Jaap Amesz verhinderd was. En vandaag lieten we dus wederom zien dat we van ieder team kunnen winnen als het een beetje wil meezitten.

Na een slechte seizoenstart mag ik achteraf als teamleider toch wel tevreden zijn met de prestatie van ons team. Michiel vocht zich na een matig begin goed terug naar een 50% score (4½-9), waarbij zijn overwinning in de laatste ronde heel belangrijk was. Ik heb weer behoorlijk gescoord met 7-9 (hoewel dat ene diagram...). Jeroen bleef wat achter bij de verwachtingen (3-8), maar wordt waarschijnlijk dit jaar Open Kampioen van Voorst, dus hij kan het nog wel. Lûtsen speelde degelijk aan het vierde bord en scoorde een paar belangrijke punten (4½-9). Jacques zal niet tevreden zijn met zijn score (3-8). Hopelijk komt zijn vorm snel terug. Marcel speelde wel een prima seizoen (5½-9). Dat gaat volgend seizoen alleen maar nog beter worden. Paul was ook in een blakende vorm (6-9). Net als Marcel verloor hij maar één partij. Henri begon met vier nullen, maar herpakte zich uitstekend. Met 3-9 (of 3-5 als je de eerste vier ronden even vergeet) had hij een belangrijk aandeel in de matchpunten die aan het eind van het seizoen werden behaald. Kortom, we hebben goede hoop voor het volgende seizoen!

Rudy Bloemhard
teamleider Voorst 1.