Jaarverslag Voorst 5

Afgelopen jaar kwam eindelijk het verlossende woord, de Voorster Schaakclub zou gaan deelnemen met een vijfde team in de OSBO-competitie. Voor een schaakclub uit een dorp als Voorst is dat een ongekende luxe, een mening die versterkt werd door de vele vragen gedurende dit seizoen. Menig maal werd ons gevraagd: “Heeft Voorst vijf teams??”. Met gepaste trots konden, en kunnen, we dat dan ook beamen.

De opener dit seizoen vond plaats in Doetinchem, de allereerste wedstrijd van Voorst 5. Remco Kempink, Maarten Jansen, Els Jansen, Jo Jansen, Hannie Kempink en Wilma Dolman hadden de eer om deze ‘historische’ wedstrijd te mogen aanvangen. Teamleider Remco had een strategische en tactische bordverdeling gemaakt en na een flinke peptalk van onze mental coach Wilma moest het dan gaan gebeuren. We ploften in de luxe leren bank aldaar en begonnen met goede moed aan de wedstrijd. De peptalk leek te werken, halverwege de avond stonden we voor met 1-2 maar niet veel later keken we tegen een 3-2 achterstand aan. Gelukkig wist Hannie ons te redden met een prima eindspel. 3-3! Het eerste historische punt was binnen en dat werd nog even gevierd aan de bar van het café waar we zaten.

Vol goede moed ontvingen wij vervolgens De Toren 10 in Voorst, helaas zonder onze mental coach. Maar Harrie Saris was een goede vervanger, overigens was dit de enige keer dat wij een vervanger nodig hadden. Maar de euforie die wij hadden opgebouwd na de 3-3 tegen Doetinchem verdween snel. Heel even stond het 1-1 door een overwinning van Remco maar daarna ging het hard de verkeerde kant op. Uiteindelijk kregen we met 1,5-4,5 klop. Het thuis debuut was dus een kleine domper. Ook nu eindigde het weer aan bar, nu om het verlies weg te borrelen maar al snel bleek de teamgeest zege te vieren. Op naar de derde ronde!

De derde ronde speelden we tegen de latere kampioen, De Sleutelzet 1 in Arnhem. Buiten was het guur en koud, bovendien lag er een dik pak sneeuw. Datzelfde pak sneeuw dat de schakers uit Lochem hun deed verhinderen tot twee maal toe, weet u het nog? Maar onze verkenners, Els en Jo, hadden de route vroegtijdig verkend en zaten rustig aan de koffie toen de rest binnen kwam. Al snel stonden we op een 0-1 voorsprong dankzij Wilma, bijna net zo snel stond het ook weer gelijk. Jo verloor zijn paard en kon het tij niet meer keren. Nadat Maarten ook gewonnen had zag het er rooskleurig uit, Hannie stond kwaliteit voor en Els stond een pionnetje voor. Bij Remco leek het uit te draaien op remise, hij bood deze ook aan toen hij de andere stellingen zag. Helaas ging zijn tegenstander niet akkoord. Daarna ging het zowel bij Hannie als Els fout en keken we tegen een, toch wat onverwachte, 3-2 achterstand aan. Remco was nog de enige hoop op een gelijkspel, maar door tijdnood en een kleine fout in het eindspel moest hij opgeven. Zo verloren we met 4-2, een vertekende score gezien de avond maar het was helaas een feit. Nadat we hopeloos de weg kwijt waren geraakt in Arnhem eindigde we bij haute cuisine ‘De Paal’ aan de A1. Daar trakteerde Wilma ons op heerlijke vette hap om het verlies te verwerken. De volgende keer zouden er gehaktballen zijn verzekerde Wilma ons.

Diezelfde gehaktballen waren in geen velden of wegen te bekennen toen Theothorne 2 op bezoek kwam. Wel lagen er mandarijntjes, mental coach Wilma vond vitaminen een beter idee dan een vette hap. Maar wellicht waren de gehaktballen een beter idee geweest, we werden met 1-5 afgedroogd. Toch probeerde de tegenstander van Remco hem nog te motiveren door te melden dat hij ‘mooi’ had verloren. Mooie partij of niet, die nul bleef gewoon staan. Een avond om snel te vergeten….

Enkele weken later reisden we af naar Terborg om de schakers van Wisch te treffen. We belandden in een prachtig sportcomplex aldaar. Aan de ene kant stonden de dames lekker te volleyballen en aan de andere kant stonden de dames op de benodigde fitness apparatuur hun calorieën te verbranden. En wij? Wij zaten daar lekker in een zaaltje tussen met prima zicht op de schone Achterhoekse dames. Jo vond die afleiding iets te veel van het goede, hij verloor al snel zijn partij. Els en Wilma waren niet zo onder de indruk en wisten beiden te winnen, zodoende kwamen we met 1-2 voor te staan. Wisch kwam weer langszij nadat een afruil ongunstig uitpakte voor Hannie en ook Maarten moest zijn meerdere erkennen in zijn tegenstander. Zodoende kwam de druk bij teamleider Remco te liggen, hij was nog de enige hoop op een gelijkspel. Met een gewaagde afruil leek dit te gaan gebeuren, maar helaas verloor hij een belangrijk tempo in het eindspel waardoor hij strandde met een remise. Zodoende werd er nipt verloren met 3,5 tegen 2,5. Achteraf was het aan de bar weer uitermate gezellig, om 12 uur diezelfde avond werd Hannie 65 lentes jong. Na enkele vette happen was het zover en werd zij nog uit volle borst toegezongen door haar teamgenoten. Waarna er toch in opperbeste stemming weer huiswaarts werd gekeerd. Onze verkenners Els en Jo probeerden op de terugweg nog even een nieuwe route uit, waarschijnlijk vast voor volgend seizoen, door een stukje te gaan spookrijden. De rest van het team houdt zich toch maar aan de verkeersregels teamgenoten!

ASV 11 was de volgende tegenstander, zij kwamen naar Voorst om te pogen belangrijke puntjes af te snoepen. Beide teams stonden vrijwel onderaan dus wie zou hier het onderspit delven? Maarten schoot fraai uit de startblokken, maar wat er erna gebeurde doet nog steeds pijn aan de ogen. De teamcaptain zag het met lede ogen gebeuren op het bord naast hem. “Als een krant!” verklaarde Maarten later. Gelukkig was daar wederom Wilma die stand gelijk trok en zodoende toen al de eerste topscorer van Voorst 5 werd. Gefeliciteerd! Jo wist remise vast te houden terwijl Hannie zich gewonnen moest geven. Els daarentegen wist een paard te winnen in het middenspel, dit wist ze volledig uit te buiten. Zodoende kwam de stand op 2,5-2,5. En wederom was het de teamleider die de eer moest gaan proberen te redden, met kwaliteit achter kon hij het tij niet meer keren. Maarten probeerde het nog positief te omschrijven door de melden in het gastenboek “Alle goede intenties ten spijt stierf hij wederom in schoonheid”. Ten tweede male gingen we nipt onderuit, tot overmaat van ramp vernamen we later dat die andere ‘degradatie kandidaat’ ASV 13 wel punten had gepakt. Zodoende konden we niet meer van die hatelijke laatste plaats afkomen. Ach ja, elk debuut is moeilijk zullen we maar zeggen…

De (prima georganiseerde) slotronde vond plaats in Arnhem bij ASV, daar waren al ruim op tijd. Een kleine drie kwartier van te voren waren we paraat, maar onze verkenners Els en Jo zaten al heerlijk aan een bakje koffie toen de rest binnen kwam. We hadden nog maar één doel voor ogen, de eerste overwinning van ‘Het Vijfde’ ooit binnen slepen! Kort na acht uur ’s avonds was het muisstil in de zaal, maar niet voor lang. Na ongeveer 20 minuten brak er een kort hoongelach uit aan het tweede bord, Maarten had zijn partij al gewonnen “Kiek! Een stikmatje!” grijnsde hij. Gelukkig kon zijn tegenstander er nog wel de humor ervan inzien. Wilma was wederom als tweede klaar, nogmaals winst en zo stonden we rond 21:00 uur al met 2-0 voor. Hannie verloor helaas haar dame, hetgeen resulteerde in een verlies partij. Daarna duurde lang voordat er meer duidelijk werd, Remco had veel tijd verloren na een beroerde opening en dreigde mat te gaan. Maar toen zijn tegenstander een onnodig tempo verloor besloot hij direct kwaliteit te offeren. Dit pakte goed uit en Remco leek zelfs te gaan promoveren. Maar zijn tegenstander wist dit voorkomen met uiteindelijk eeuwig schaak tot gevolg, 2,5-1,5 voor! Zou het dan toch gaan gebeuren? Els had al eens remise aangeboden in de tussentijd maar dat werd afgeslagen. Achteraf gezien maar goed ook, want na een prima eindspel wist ons erelid te winnen. Ook Jo wist na een dameruil de partij naar zich toe te trekken, 4,5 tegen 1,5! Voorst 5 heeft haar eerste overwinning binnen! En onze topscorer Wilma hield er een fles wijn aan over, dit namens de OSBO-organisatie. Die beloonde alle topscorers met een zo’n flesje. De overwinning werd weer gevierd bij haute cuisine ‘De Paal’ aan de A1, lekker vet met een ijsje toe. Wie wil dat nou niet om 1:30 uur ’s nachts? Oh ja, pardoes kwamen we in Arnhem ook weer die spookrijders tegen….ze blijven het maar proberen!

De OSBO-wedstrijden van het schaakjaar 2010-2011 zitten er op, een uniek jaar voor de Voorster Schaakclub. Vijf teams maar liefst! En op de valreep van dit schrijven blijkt Voorst 1 ook nog eens kampioen te zijn geworden! Namens Voorst 5 van harte gefeliciteerd met het behaalde kampioenschap. Stiekem hadden we op wat meer puntjes gerekend maar het geluk liet ons een beetje in de steek op de belangrijke momenten. Toch doet “Het Vijfde” wel zijn naam eer aan, uiteraard willen we allemaal winnen maar de gezelligheid voerde toch de boventoon. En die combinatie heeft het tot uitermate gezellig jaar gemaakt rondom de schaakborden. Als teamleider had ik dan ook niets te klagen, af en toe moest ik disciplinair (lees: dikke knipoog) optreden door de bord indeling te herzien. Zodoende hield ik de teamleden scherp en gefocust. Nu we op de valreep toch onze overwinning binnen hebben gaan we volgend seizoen voor (veel) meer punten. Maar eerst moeten we de transfermarkt overleven, topscorer Wilma heeft met haar 5 overwinningen in de OSBO opzien gebaart en dat is niet onopgemerkt gebleven. Daarnaast is teamleider Remco sinds korte tijd ook lid van DSG Pallas in Deventer, daar werd laatst al op slinkse wijze getracht om hem met een topsalaris binnen te halen. Het bestuur van de Voorster Schaakclub heeft nog voldoende te doen dus haha!! ;-)
Harrie, nogmaals bedankt voor het invallen!

Groet,
Remco Kempink
Teamleider Voorst 5